Afleggið því alls konar vonsku og alla pretti, hræsni og öfund og öll illmæli,
og sækist eins og nýfædd börn eftir hinni andlegu, ósviknu mjólk, til þess að þér við hana getið vaxið til hjálpræðis,
ef þér hafið smakkað, hvað Drottinn er góður;
og er þér komið til hans, hins lifanda steins, sem að sönnu er af mönnum útskúfaður, en hjá Guði útvalinn og dýrmætur,
þá verðið þér og sjálfir sem lifandi steinar uppbygðir í andlegt hús, til að vera heilagt prestafélag, til að frambera andlegar fórnir, Guði velþóknanlegar fyrir Jesúm Krist.
Fyrir því stendur í ritningunni: Sjá, eg set hornstein í Síon, valinn og dýrmætan, og sá sem trúir á hann, mun alls eigi verða sér til skammar.
Fyrir yður, sem trúið, er því vegsemdin, en steinninn, sem smiðirnir höfnuðu, sá hinn sami er orðinn að hyrningarsteini fyrir þá, sem ekki trúa, og ásteytingarsteinn og hneykslunarhella,
því að þeir hrasa, af því að þeir hlýðnuðust ekki orðinu, og til þess voru þeir og ákveðnir.
En þér eruð útvalin kynslóð, konunglegt prestafélag, heilög þjóð, lýður Guði til eignar, til þess að þér skulið víðfrægja fullkomleika hans, sem kallaði yður frá myrkrinu til síns undursamlega ljóss;
þér sem áður voruð ekki-lýður, en eruð nú orðnir lýður Guðs, þér sem ekki nutuð miskunnar, en hafið nú miskunn hlotið.
Þér elskuðu, eg áminni yður sem gesti og útlenda að halda yður frá holdlegum girndum, sem heyja stríð gegn sálunni;
og hegðið yður vel meðal heiðinna þjóða, til þess að þeir, vegna góðverkanna, sem þeir sjá, í því, er þeir illmæla yður fyrir sem illgjörðamönnum, megi vegsama Guð á tíma vitjunarinnar.
Verið undirgefnir sérhverju mannlegu skipulagi vegna Drottins, hvort heldur það er konunginum, svo sem hinum æðsta,
eða landshöfðingjunum, svo sem þeim, er af honum eru sendir illgjörðamönnum til refsingar, en til lofs þeim, sem vel breyta.
Því að þannig er vilji Guðs, að þér skulið, með því að breyta vel, niðurþagga vanþekkingu heimskra manna,
sem frjálsir menn, en ekki sem þeir, er hafa frelsið fyrir hjúp yfir vonskuna, heldur sem þjónar Guðs.
Virðið alla menn, elskið bræðrafélagið, óttist Guð, heiðrið konunginn.
Þér þjónar, verið undirgefnir húsbændum yðar með mesta ótta, ekki einungis hinum góðu og sanngjörnu, heldur einnig hinum ósanngjörnu;
því að það er náð, ef einhver, samviskunnar vegna gagnvart Guði, þolir móðganir og líður saklaus.
Því að hvaða frægð er það, að þér sýnið þolgæði, er þér verðið fyrir höggum, þegar þér syndgið? En ef þér sýnið þolgæði, er þér líðið ilt, þegar þér breytið vel, það aflar náðar hjá Guði;
því til þessa eruð þér kallaðir, því að Kristur leið einnig fyrir yður, og eftirlét yður fyrirmynd, til þess að þér skylduð feta í hans fótspor,
hann sem ekki drýgði synd og ekki voru svik fundin í munni hans,
hann sem eigi illmælti aftur, er honum var illmælt, og hótaði eigi, er hann leið, heldur gaf það í hans vald, sem réttvíslega dæmir,
hann sem sjálfur bar syndir vorar á líkama sínum upp á tréð, til þess að vér skyldum, dánir frá syndunum, lifa réttlætinu, og fyrir hans benjar eruð þér læknaðir.
Því að þér voruð villuráfandi sem sauðir, en nú hafið þér snúið yður til hirðis og biskups sálna yðar.