Þannig líti menn á oss svo sem þjóna Krists og ráðsmenn yfir leyndardómum Guðs.
Hér er þess að öðru leyti krafist af ráðsmönnunum, mönnunum, að sérhver reynist trúr.
En mér er það fyrir minstu að verða dæmdur af yður eða af mannlegu dómþingi; eg dæmi mig ekki einu sinni sjálfur.
Því að eg er mér ekki neins meðvitandi, en með því er eg þó ekki réttlættur; en Drottinn er sá sem dæmir mig.
Dæmið því ekki neitt fyrir tímann, áður en Drottinn kemur, hann sem og mun leiða það í ljós, sem í myrkrinu er hulið, og opinbera ráð hjartnanna. Og þá mun sérhverjum hlotnast lofstír af Guði.
En þetta hefi eg, bræður, heimfært til sjálfs mín og Apollóss yðar vegna, til þess að þér mættuð læra af okkur það sem ekki fer fram úr »því sem ritað er«, til þess að enginn yðar hroki sér upp einum í vil, öðrum til niðrunar.
Því að hver gefur þér yfirburði? Og hvað hefir þú, sem þú hefir ekki þegið? En hafir þú nú þegið, hví stærir þú þig þá, eins og þú hefðir ekki þegið?
Þér eruð þegar orðnir mettir, þér eruð þegar orðnir auðugir, án vor eruð þér orðnir konungar. Og eg vildi óska, að þér væruð orðnir konungar, til þess að einnig vér mættum sitja að völdum með yður.
Því að mér virðist Guð hafa sett oss postulana sísta, eins og dauðadæmda; því að sjónleikur erum vér orðnir heiminum, bæði englum og mönnum.
Vér erum heimskir sökum Krists, en þér vitrir í Kristi; vér veikir, en þér sterkir; þér virtir, en vér óvirtir.
Alt til þessarar stundar þolum vér bæði hungur og þorsta og klæðleysi, og oss er misþyrmt, og vér höfum engan samastað,
og vér stöndum í erfiði, vinnandi með eigin höndum. Hrakyrtir blessum vér, ofsóttir umberum vér,
lastaðir áminnum vér. Eins og sorp heimsins erum vér orðnir, afhrak allra alt til þessa.
Ekki rita eg þetta til þess að gjöra yður kinnroða, heldur áminnandi yður eins og elskuleg börn mín.
Því að þótt þér hefðuð tíu þúsund fræðara í Kristi, þá hafið þér þó eigi marga feður; því að eg er sá sem hefi getið yður í Kristi Jesú fyrir fagnaðarerindið.
Eg áminni yður því: Verðið eftirbreytendur mínir.
Þess vegna sendi eg til yðar Tímóteus, sem er elskað og trútt barn mitt í drotni, og hann mun minna yður á vegu mína í Kristi, eins og eg kenni alstaðar í hverjum söfnuði.
En nokkrir hafa gjörst hreyknir, rétt eins og eg ætlaði ekki að koma til yðar;
en eg mun brátt koma til yðar, ef Drottinn vill, og mun eg þá kynna mér, ekki orð hinna stærilátu, heldur kraftinn.
Því að guðsríki er ekki fólgið í orðum, heldur í krafti.
Hvað viljið þér? Á eg að koma til yðar með vendi, eða með kærleika og hógværðar anda?