Gamla testamentiðLögmálið
Og Drottinn talaði við Móse og sagði:
bjóð þú Ísraelsmönnum að láta burt fara úr herbúðunum alla menn líkþráa og alla, er rensli hafa, svo og alla þá, er saurgaðir eru af líki;
skuluð þér láta burt fara bæði karla og konur; þér skuluð láta þá fara út fyrir herbúðirnar, svo að þeir saurgi ekki herbúðir sínar, með því að eg bý á meðal þeirra.
Og Ísraelsmenn gjörðu svo og létu þá fara út fyrir herbúðirnar; eins og Drottinn hafði boðið Móse, svo gjörðu Ísraelsmenn.
Og Drottinn talaði við Móse og sagði: Tala þú til Ísraelsmanna:
Þá er karl eða kona drýgir einhverja þá synd, er menn hendir, með því að sýna sviksemi gegn Drottni, og sá hinn sami verður sekur,
þá skulu þau játa synd sína, er þau hafa drýgt, og bæta skulu þau sekt sína fullu verði og gjalda fimtungi meira og greiða það þeim, er þau hafa orðið sek við.
SEn eigi maðurinn engan nákominn ættingja, er sektin verði greidd, þá skal sektin, er greiða skal, heyra Drottin og falla undir prest, auk friðþægingarhrútsins, sem friðþægt er með fyrir þau.
Og sérhver lyftifórn af öllum helgigjöfum Ísraelsmanna, sem þeir færa prestinum, skal vera hans eign;
og það, sem sérhver helgar, skal vera hans eign; það, sem einhver gefur prestinum, skal vera hans eign.
log Drottins talaði við Móse og sagði:
Tala þú til ísradsmanna og seg við þá: Nú gjörist kona marglát og reynist ótrú manni sínum,
og annar maður hefir samræði við hana, en maður hennar veit eigi af og hún verður eigi uppvís að og hefir þó saurgað sig, og engin vitni eru mót henni og hún er eigi að því staðin;
og yfir hann kemur afbrýðisandi, svo að hann verður hræddur um konu sína og hin hefir saurgað sig, eða afbrýðisandi kemur yfir mann og hann verður hræddur um konu sína, þótt mín hafi eigi saurgað sig,
þá fari maðurinn með konu sína til prestsins, og færi honum fórnargjöfina fyrir hana: tíunda-part úr efu af byggmjöli; eigi skal hann hella yfir það olíu né leggja reykelsiskvoðu ofan á það; því að það er afbrýðis-matfórn, minningarmatfórn, sem minnir á misgjörð.
Og presturinn skal taka hana og leiða hana fram fyrir Drottni.
Og prestur skal taka heilagt vatn í leirker; og prestur skal taka mold af gólfi búðarinnar og láta í vatnið.
Og prestur skal leiða konuna fram fyrir Drottni og leysa hár konunnar og fá henni í hendur minningarmatfórnina — það er afbrýðis-matfórn; en á beiskju-vatninu, er bölvan veldur, skal presturinn halda.
Og prestur skal særa hana og segja við konuna: Hafi enginn maður hjá þér legið og hafir þú eigi saurgað þig með lauslæti í hjúskap þínum, þá verði þetta beiskju-vatn, sem bölvan veldur, þér ósaknæmt.
En hafir þú verið lauslát í hjúskapnum og hafir þú saurgast og einnver annar en maður þinn hefir haft samræði við þig,
þá skal prestur láta konuna vinna bölvunarsæri, og prestur skal segja við konuna: Drottinn gjöri þig að bölvan og að særi meðal fólks þíns, er Drottinn lendar þínar hjaðna og kvið þinn þrútna.
Og vatn þetta, er bölvan Veldur, skal fara í innýfli þín, svo að kviðurinn þrútni og lendarnar hjaðni. Og konan skal segja: Amen, amen!
Síðan skal prestur rita formælingu þessa í bók og strjúka hana út í beiskju-vatnið;
og hann skal láta konuna drekka beiskju-vatnið, er bölvan veldur, svo að vatnið, sem bölvan veldur, fari ofan í hana og verði að beiskju.
Presturinn skal taka við afbrýðis-matfórninni úr hendi konunnar, og hann skal veifa matfórninni frammi fyrir Drottni og bera hana á altarið.
Og presturinn skal taka hnefafylli af matfórninni sem ilmhluta hennar og brenna á altarinu; síðan skal hann láta konuna drekka vatnið.
Og þegar hann hefir látið hana drekka vatnið, þá skal svo fara, að hafi hún saurgað sig og verið manni sínum ótrú, þá skal vatnið, er bölvan veldur, fara ofan í hana og verða að beiskju, og kviður hennar Þrútna og lendar hennar hjaðna; og konan skal verða að bölvan með-. af fólks síns.
En hafi konan ekki saurgað sig og sé hún hrein, þá skal það ekki saka hana, og hún mun geta fengið getnað.
Þetta eru lögin um afbrýðisemi, þegar gift kona gjörist marglát og saurgar sig,
eða þegar afbrýðisandi kemur yfir mann og hann verður hræddur um konu sína, þá skal hann leiða konuna fram fyrir Drottni, og prestur skal með hana fara í alla staði eftir lögum þessum.
Maðurinn skal vera sýkn saka, en konan skal bera sekt sína.