Gamla testamentiðLögmálið
Þegar Bíleam sá, að það var gott í augum Guðs að blessa Ísrael, gekk hann ekki burt, eins og í fyrri skiftin, til að leita spáfrétta, heldur hélt á leið til eyðimerkurinnar.
Og er Bíleam hóf upp augu sín og sá Ísrael þar sem hann lá í herbúðum eftir kynkvíslum sínum, kom andi Guðs yfir hann.
Flutti hann þá kvæði sitt og mælti: af Svo mælir Bíleam Beórsson, svo mælir maðurinn, sem byrgð hefir augun.
Svo mælir hann, sem heyrir orð Guðs, sem sér sýn hins almáttuga, hnígandi niður og með upp loknum augum.
Hve fögur eru tjöld þín, Jakob! bústaðir þínir, Ísrael!
Eins og víðir árdalir, eins og aldingarðar á fljótsbökkum, eins og alóetré, er Drottinn hefir gróðursett, eins og sedrustré við vötn.
Vatn rennur úr skjólum hans, og sáð hans hefir nægt vatn. Konungur hans mun meiri verða en Ágag, og konungdómur hans mun verða vegsamlegur.
Sá Guð, sem leiddi hann af Egiptalandi, er honum sem horn vísundarins. Hann upp etur óvinaþjóðir, og bein þeirra brýtur hann og nístir þá með örvum sínum.
Hann leyst niður, hvílist sem ljón og sem ljónynja; hver þorir að reka hann á fætur? Blessaður sé hver sá, sem blessar þig, en bölvaður sé hver sá, sem bölvar þér.
Balak reiddist þá Bíleam mjög og barði saman hnefunum; og Balak sagði við Bíleam: Til þess að biðja bölbæna óvinum mínum kallaði eg þig, en sjá, þú hefir nú blessað þá þrem sinnum.
Far þú því sem skjótast heim til þín; eg hugðist að veita þér mikla sæmd, en sjá, Drottinn hefir svift þig þeirri sæmd.
Þá sagði Bíleam við Balak: Mælti eg eigi þegar við sendimenn þá, er þú gjörðir til mín, þessum orðum:
»Þó að Balak gæfi mér hús sitt fult af silfri og gulli, gæti eg samt ekki brugðið af boði Drottins, til þess að gjöra gott eða ilt eftir hugþótta mínum; það sem Drottinn mælir, það mun eg mæla«?
Og sjá, nú fer eg til minnar þjóðar; kom, eg vil segja þér fyrir, hvað þessi þjóð mun gjöra þinni þjóð á komandi tímum.
Flutti hann þá kvæði sitt og mælti: Svo mælir Bíleam Beórsson, svo mælir maðurinn, sem byrgð hefir augun.
Svo mælir hann, sem heyrir orð Guðs og þekkir ráð hins hæsta, sem sér sýn hins almáttuga, hnígandi niður og með upp loknum augum.
Eg sé hann, þó eigi nú, eg lít hann, þó eigi í nánd. Stjarna rennur upp af Jakob, og veldissproti rís af Ísrael; hann lýstur sundur þunnvangann á Móab og hvirfilinn á öllum hávaðamönnum.
Og Edórn mun verða þegnland og Seír mun verða þegnland — þessir óvinir hans; en Ísrael eykur vald sitt.
Frá Jakob mun drotnari koma og eyða flóttamönnunum í borgunum.
En er hann leit Amalekíta, flutti hann kvæði sitt og mælti: Fremstur af þjóðunum er Amalek, en að lyktum hnígur hann í valinn.
Og er hann leit Keníta, flutti hann kvæði sitt og mælti; Traustur er bústaður þinn, og hreiður þitt er bygt á kletti.
Og þó er Kain eyðingin vís. Hve langt er þess að bíða? Assúr mun flytja þig burt hernuminn.
Og hann flutti kvæði sitt og mælti: Vei, hver mun fá lífi haldið, er Guð lætur þetta að bera!
Og skip koma vestan frá Kípur, og þau lægja Assúr og þau lægja Eber, en hann mun og hníga í valinn.
Síðan tók Bíleam sig upp, hélt af stað og hvarf aftur heimleiðis, og Balak fór einnig leiðar sinnar.