Gamla testamentiðSaga
Á fjórða ári ríkisstjórnar Ptólemeusar og Kleópötru færðu Dósíþeus, sem sagðist vera prestur og af ætt Levíta, og Ptólemeus sonur hans þetta bréf um Púrím, sem þeir sögðu, að Lýsimakkus Ptólemeusson hefði þýtt í Jerúsalem.
Á öðru ári ríkisstjórnar Artaxerxesar hins mikla, á fyrsta degi mánaðarins Nísan, dreymdi Mordekaí, son Jaírs, sonar Símeí, sonar Kís, af ættkvísl Benjamíns,
Gyðing, sem bjó í borginni Súsan, mikinn mann og meðal hinna fremstu í hirð konungsins, draum.
Nú var hann í tölu hinna herleiddu, sem Nabúkódónósor Babýlonkonungur hafði burt flutt frá Jerúsalem ásamt Jekonía Júdakonungi.
Og þetta var draumur hans: Sjá, þar voru raddir og ys og þrumur og jarðskjálftar og uppnám á jörðunni.
Og sjá, tveir miklir drekar komu fram, reiðubúnir að berjast hvor við annan.
Og við óp þeirra æstust allar þjóðir til að berjast gegn þjóð hinna réttlátu.
Og sá dagur var dagur myrkurs og háska, þrengingar og neyðar og mikils ótta á jörðunni.
Og þjóð hinna réttlátu var hrelld og óttaðist sitt eigið böl og bjó sig undir dauða.
Og þeir hrópuðu til Guðs; og er þeir hrópuðu, óx lítil lind í mjög mikið fljót og flæddi út í mikil vötn.
Ljósið og sólin risu upp, og hinir auðmjúku voru upp hafnir, og þeir gleyptu hina dýrlegu.
Og er Mordekaí hafði þetta séð og reis upp af beði sínum, hugsaði hann, hvað Guð mundi gjöra; og hann hélt því föstu í huga sínum og þráði að vita, hvað draumurinn merkti.