Og þetta eru orð bókarinnar, sem Barúk, sonur Nería, sonar Maasía, sonar Sedekía, sonar Sedeí, sonar Helkía, ritaði í Babýloníu
á fimmta ári, á sjöunda degi mánaðarins, á þeim tíma er Kaldear tóku Jerúsalem og brenndu hana í eldi.
Og Barúk las orð þessarar bókar í áheyrn Jekonía, sonar Jójakíms Júdakonungs, og í áheyrn alls lýðsins, sem kom til að heyra bókina,
og í áheyrn tignarmannanna, sona konunganna, og í áheyrn öldunganna og í áheyrn lýðsins, frá hinum minnsta til hins mesta þeirra, sem bjuggu í Babýloníu, við fljótið Sedí.
Og er þeir heyrðu það, grétu þeir og föstuðu og báðust fyrir frammi fyrir Drottni.
Og þeir söfnuðu fé eftir getu hvers manns
og sendu það til Jerúsalem, til Jójakíms prests, sonar Helkía, sonar Salóms, og til prestanna og til alls lýðsins, sem hjá honum fannst í Jerúsalem,
á þeim tíma er hann tók við kerum musteris Drottins, sem burt höfðu verið tekin úr musterinu, til að skila þeim aftur í Júdaland, hinn tíunda dag mánaðarins Sívan — silfurkerunum, sem Sedekía, sonur Jósía Júdakonungs, hafði gjöra látið,
eftir að Nabúkódónósor Babýlonkonungur hafði burt flutt Jekonía og höfðingjana og alla máttarmennina og lýð landsins frá Jerúsalem og leitt þá bundna til Babýlonar.
Og þeir sögðu: „Sjá, vér höfum sent yður fé; kaupið fyrir það brennifórnir og reykelsi og gjörið matfórnir og syndafórnir á altari Drottins, Guðs vors,
og biðjið fyrir lífi Nabúkódónósors Babýlonkonungs og fyrir lífi Baltasars, sonar hans, að dagar þeirra megi vera á jörðunni sem dagar himinsins,
og að Drottinn gefi oss styrk og upplýsi augu vor, að vér megum lifa í skugga Nabúkódónósors Babýlonkonungs og í skugga Baltasars, sonar hans, og megum þjóna þeim marga daga og finna náð í augum þeirra.
Og biðjið fyrir oss til Drottins, Guðs vors, því að vér höfum syndgað gegn Drottni, Guði vorum, og reiði hans er eigi frá oss snúin alt til þessa dags.
Og lesið þessa bók, sem vér höfum yður sent, að hún sé lesin í musteri Drottins á hátíðum og á þar til settum dögum.
Og þér skuluð segja: Drottni, Guði vorum, heyrir réttlætið til, en oss skömm ásjónu vorrar, eins og komið er fram á þessum degi yfir allan Júda og yfir íbúa Jerúsalem,
yfir konunga vora og yfir höfðingja vora og yfir presta vora og yfir spámenn vora og yfir feður vora.
Vér höfum syndgað frammi fyrir Drottni, Guði vorum, og eigi trúað honum né sett traust vort á hann,
og vér vorum honum eigi hlýðnir og höfum eigi hlýtt raustu Drottins, Guðs vors, að ganga í boðorðum hans, sem hann hefur oss gefið.
Frá þeim degi, er hann leiddi feður vora út af Egyptalandi, alt til þessa dags, vorum vér Drottni, Guði vorum, óhlýðnir; og villuráfandi snerum vér oss frá því að heyra raust hans.
Og margt ilt hefur oss loðað við og bölvanirnar, sem Drottinn boðaði fyrir munn Móse, þjóns síns, sem leiddi feður vora út af Egyptalandi til að gefa oss land, sem flýtur í mjólk og hunangi, eins og á þessum degi.
Og vér höfum eigi hlýtt raustu Drottins, Guðs vors, eftir öllum orðum spámannanna, sem hann sendi oss,
heldur höfum vér gengið hver eftir tilhneigingum síns eigin óguðlega hjarta, til að þjóna framandi guðum og gjöra það, sem ilt er í augum Drottins, Guðs vors.