Leti í kristnum skilningi er ekki það að hvíla sig. Gamla orðið er acedia og það lýsir doða fremur en löngun í frí: að nenna ekki því sem skiptir máli, að láta bænina, sambönd og skyldur sitja á hakanum af því að ekkert virðist þess virði.

Iðjusemi er þá ekki að vera upptekinn — það getur verið önnur mynd af sama flótta — heldur að gera næsta litla rétta hlut þótt tilfinningin fylgi ekki með.

Doði og þunglyndi eru ekki það sama. Ef þyngslin víkja ekki er rétt að leita til læknis, ekki aðeins til prests.