Hvernig undirbýr maður skírn barns?
Fyrsta skrefið er að tala við sóknarprestinn. Foreldrarnir velja barninu eina guðmóður eða einn guðföður, eða bæði, og bæði foreldrar og guðforeldrar búa sig undir það sem skírnin leggur þeim á herðar: að fylgja barninu á leið þess til trúar.
Í yfirlestri
Hvað skírnin er
Skírnin stofnar persónulegt samband við Jesú Krist og táknar upptöku í samfélag trúaðra, kirkjuna. Hún leiðir til fyrirgefningar synda og er tákn þess að barnið hafi hafið nýtt líf sem barn Guðs.
Í skírninni er barnið tekið upp í kirkju Jesú Krists á morgni lífs síns. Hún er fyrst sakramentanna sjö í röð, og leiðin sem hún opnar liggur áfram að altarissakramentinu og fermingunni.
Skírnin skyldar ekki aðeins þann sem skírist. Hún skyldar líka foreldra hans og guðforeldra til að breyta eftir Kristi í lífi sínu. Undirbúningurinn er því ekki aðeins að ákveða dag heldur að íhuga hvað sú skuldbinding merkir.
Foreldrarnir
Það er afar mikilvægt að foreldrarnir íhugi hvað felst í því að vera kristin, því barn getur aðeins lært það sem fyrir því er haft. Með því að færa barn til skírnar taka þau að sér að fylgja því á leið þess til trúar, í samfélagi kirkjunnar.
Sú leið nær yfir mörg ár: þegar barnið tekur á móti fyrsta altarissakramentinu, síðar í fermingunni, og hvenær sem spurningar þess vakna um Guð. Foreldrarnir eru þar fyrstu kennararnir.
Guðforeldrarnir
Guðforeldrarnir hjálpa foreldrunum að ala barnið upp í trúnni, og það hlutverk er andlegt. Hverja má biðja um að taka það að sér, og hvort einn nægir eða tveir eiga að vera, er spurning sem sóknarpresturinn svarar áður en dagur er ákveðinn.
Athöfnin
Presturinn hellir vatni þrisvar yfir höfuð barnsins, eða dýfir því í vatnið, og skírir það í nafni Föður og Sonar og Heilags Anda. Vatnið og orðin eru sakramentið sjálft; annað í athöfninni er umgjörð um það.
Barnið er smurt með olíu, klætt hvítum klæðum, og kveikt er á kerti af páskakertinu, sem borið er fram við hverja skírn ársins. Hvert tákn segir sitt: að tilheyra Kristi, að vera hreinn og að bera ljós.
Ef barnið er í hættu
Ef barn er í lífshættu má hver sem er skíra það, foreldri, hjúkrunarfræðingur eða hver sem viðstaddur er. Til þess þarf vatn og orðin og ásetning um að gera það sem kirkjan gerir. Presturinn er ekki skilyrði þegar tíminn leyfir það ekki.
Síðar á leiðinni
Í fermingunni staðfestir barnið, þá orðið unglingur, skírnarheitin sjálft af fúsum og frjálsum vilja. Það sem foreldrar og guðforeldrar lofuðu fyrir það við skírnina verður þá þess eigið, og upp frá því er það fullgildur kaþólikki.