Hvernig byrjar maður að biðja?
Maður byrjar að biðja með því að velja sér fastan tíma, til dæmis að morgni eða kvöldi, og gefa sér fáeinar mínútur á hverjum degi. Bæn er samtal við Guð og þarf hvorki að vera löng né á hátíðlegu máli. Þeim sem vantar orðin er frjálst að nota bænir sem kirkjan á fyrir, eins og Faðir vor.
Í yfirlestri
Samtal, ekki frammistaða
Margir hika við að byrja vegna þess að þeim finnst þeir ekki kunna það. Kaþólsk hefð lítur öðruvísi á málið: bæn er ekki próf sem hægt er að falla á. Sá sem snýr sér til Guðs með einni setningu, eða í þögn, er þegar farinn að biðja.
Hefðin nefnir fernt sem bæn getur verið: tilbeiðslu, þakkargjörð, iðrun og beiðni. Flestir byrja á því síðasta, að biðja fyrir sér og sínum, og það er góð byrjun. Þakkirnar og tilbeiðslan koma oft síðar, eftir því sem bænin verður að vana.
Fastur tími frekar en stemning
Gott ráð er að binda bænina við tíma dagsins en ekki við það hvernig manni líður. Sá sem biður alltaf á sama tíma, til dæmis þegar hann vaknar eða áður en hann fer að sofa, á auðveldara með að halda því áfram en sá sem bíður eftir rétta augnablikinu.
Fimm mínútur nægja í upphafi. Það er betra að biðja stutt á hverjum degi en lengi einu sinni og svo ekki aftur. Mörgum reynist vel að byrja á morgunbæn og kvöldbæn, því þær ramma daginn inn.
Fastar bænir og eigin orð
Kaþólikkar nota bæði bænir sem aðrir hafa samið og sín eigin orð. Faðir vor, bænin sem Jesús kenndi, og Maríubænin eru þær sem flestir læra fyrst. Þær koma að gagni einmitt þegar manni dettur ekkert í hug, til dæmis í áhyggjum eða sorg.
Frjáls bæn er það sem maður segir við Guð með eigin orðum, um það sem liggur á manni þann daginn. Hvorug leiðin er æðri hinni og margir nota báðar: byrja á fastri bæn og bæta svo við sínu.
Kaþólsk bæn hefst gjarnan á krossmarkinu, í nafni Föðurins, Sonarins og Heilags Anda, og það gerir messan líka. Það er einföld leið til að marka að nú hefjist bænin.
Þegar ekkert gerist
Flestir sem biðja reglulega kynnast tímabilum þar sem bænin virðist þurr og ekkert gerast. Hefðin telur það eðlilegt og ekki merki um að eitthvað sé að. Ráð hennar er að halda áfram á sama tíma og jafnlengi og áður, því það sem maður finnur er ekki mælikvarðinn á bænina.
Í Bænasafni Krans eru morgunbæn, kvöldbæn, borðbæn og fjöldi annarra bæna, og rósakransinn er þar með leiðsögn frá perlu til perlu.