Hvað er aðventukrans og hvernig er hann notaður?

Aðventan, sem líka er kölluð jólafasta, er undirbúningstími jólahátíðarinnar. Hún stendur yfir í fjóra sunnudaga og hefst fjórum sunnudögum fyrir jóladag, á sunnudegi milli 27. nóvember og 3. desember. Hún stendur til aðfangadagskvölds og með henni hefst nýtt kirkjuár.

Árið 2026 er fyrsti sunnudagur í aðventu 29. nóvember, árið 2027 28. nóvember og árið 2028 3. desember. Á hverjum þessara sunnudaga bætist eitt kerti við, þar til öll fjögur loga á síðasta sunnudegi fyrir jól.

Orðið aðventa er komið úr latínu, adventus, og þýðir koman eða það að nálgast. Á aðventu minnist kirkjan fyrstu komu Jesú, sem haldin er hátíðleg á jólum, en hún býr sig líka undir endurkomu hans á síðasta degi.

Kertin eru kveikt eitt af öðru, og þannig sést tíminn líða. Ljósið vex sunnudag frá sunnudegi eftir því sem nær dregur jólum og hátíð ljóssins sem kemur í heiminn.

Aðventan er því tvöföld bið: eftir hátíðinni sem minnist þess að Jesús kom, og eftir endurkomu hans. Ljós kransins á við hvort tveggja, því að kertin minna á að hann er sanna ljósið í heiminum.

Á aðventu er sumu breytt í kirkjunni. Aðventukransinn er eitt af því. Hökull prestsins verður fjólublár, sem er tákn iðrunar og sorgar, og ritningarlestrarnir og bænir messunnar bera eftirvæntingu. Liturinn er alvarlegur, en tíminn sjálfur er tími eftirvæntingar.

Aðventan er hógvær tími fremur en dapur: tími til að bíða, hlusta og búa sig undir. Margir taka upp litla venju á þessum vikum, daglega bæn, skriftir fyrir jólin eða eitthvað sem er látið ógert.

Sá sem vill getur haft sama sið heima: kveikt á kerti kransins á sunnudegi, farið með stutta bæn og látið ljósið loga meðan fjölskyldan borðar eða les. Á hverri aðventu er boðið að dýpka og styrkja sambandið við Guð og náungann, og kransinn er einföld leið til að muna eftir því. Hann þarf ekki að vera stór eða dýr: hringur úr grænu laufi og fjögur kerti eru allt sem til þarf.

Á aðfangadagskvöld lýkur aðventunni og jólatíðin hefst. Hún stendur fram yfir hátíð skírnar Drottins, sem er sunnudagur í byrjun janúar, og er því lengri en dagarnir tveir sem oftast er talað um. Liturinn verður hvítur, litur hátíðar, ljóss og hreinleika.

Á jólunum er fæðingar Jesú minnst. Kransinn hefur þá lokið hlutverki sínu, því að biðin sem kertin töldu er á enda, og jatan stendur í kirkjunni alla jólatíðina.