Kona Manóa af ætt Daníta var barnlaus. Engill Drottins birtist henni og sagði henni að hún myndi ala son. Hún skyldi hvorki drekka vín né neyta neins óhreins, og rakhnífur mátti aldrei koma á höfuð drengsins, því að hann yrði Guði helgaður frá móðurlífi og tæki að frelsa Ísrael úr höndum Filista.

Manóa bað um að maðurinn kæmi aftur og segði þeim hvernig fara ætti með sveininn, og hann kom. Þegar Manóa færði fórn á kletti steig engillinn upp í loganum af altarinu, og þau hjónin féllu fram til jarðar. Konan ól son og nefndi hann Simson.

Fullorðinn fór hann niður til Timnat, sá þar konu af dætrum Filista og vildi fá hennar. Á leiðinni kom ungt ljón öskrandi í móti honum, og hann reif það sundur berhentur. Hann sagði hvorugu foreldra sinna frá því.

Filistar réðu yfir landinu, og Simson gekk á þá aftur og aftur. Loks lagði hann ástarhug á konu í Sórekdal sem hét Delíla. Höfðingjar Filista buðu henni silfur fyrir að komast að því hvar afl hans byggi.

Þrisvar sagði hann henni ósatt, og þrisvar sleit hann af sér það sem hún batt hann með. Hún gekk á hann dag eftir dag þar til hann varð dauðleiður á og sagði henni allt: aldrei hefði rakhnífur komið á höfuð hans, því að hann væri Guði helgaður frá móðurlífi, og væri hárið skorið hyrfi aflið frá honum.

Hún svæfði hann í kjöltu sinni og lét skera hárlokkana sjö af honum. Þegar hún kallaði vaknaði hann og ætlaði að losa sig eins og fyrri skiptin, en hann vissi ekki að Drottinn var frá honum vikinn. Filistar tóku hann, stungu úr honum augun og létu hann draga kvörn í dýflissu í Gasa. En hárið tók aftur að vaxa.

Höfðingjarnir söfnuðust saman til að færa Dagón fórn og létu sækja hann sér til skemmtunar. Húsið var fullt og um þrjú þúsund manns uppi á þakinu. Simson bað sveininn sem leiddi hann að lofa sér að þreifa á súlunum sem húsið hvíldi á. Hann kallaði til Drottins og bað hann að minnast sín og styrkja sig í þetta eina sinn. Svo tók hann um báðar miðsúlurnar og lagðist á af öllu afli, og húsið féll.

Bræður hans og allt ættfólkið sóttu hann og jörðuðu hann í gröf Manóa föður síns, milli Zorea og Estaól. Dómari hafði hann verið í Ísrael í tuttugu ár.