Júda fór frá bræðrum sínum og settist að hjá manni frá Adúllam sem hét Híra. Þar kvæntist hann dóttur Kanverja sem hét Súa, og þau eignuðust þrjá syni: Er, Ónan og Sela.

Júda tók konu handa Er, frumburði sínum, og hún hét Tamar. En Er var vondur í augum Drottins og Drottinn lét hann deyja. Júda sagði Ónan að ganga inn til ekkju bróður síns og vekja honum afkvæmi, eins og mági bar. Ónan vissi að barnið yrði ekki talið hans, og lét sæði sitt spillast á jörðina svo að bróðir hans fengi engan erfingja. Það var illt í augum Drottins, og hann lét Ónan líka deyja.

Júda sagði Tamar að búa sem ekkja í húsi föður síns þar til Sela yrði fullorðinn, því að hann óttaðist að Sela dæi eins og bræður hans.

Löngu síðar dó kona Júda. Þegar sorgartíminn var liðinn fór hann upp til Tímna, þar sem fé hans var rúið. Tamar frétti það. Hún sá að Sela var orðinn fullorðinn en hafði ekki verið gefinn henni. Hún lagði af sér ekkjuklæðin, huldi sig slæðu og settist við hliðið í Enaím, við veginn til Tímna.

Júda sá hana og hélt að hún væri skækja, því að hún huldi andlit sitt; hann þekkti ekki tengdadóttur sína. Hann lofaði henni kiðlingi. Hún bað um veð þar til kiðlingurinn kæmi, og hann lét hana hafa innsigli sitt, snúruna og stafinn. Hún varð þunguð af honum og klæddist aftur ekkjuklæðunum.

Júda sendi vin sinn með kiðlinginn að leysa út veðið, en konan fannst hvergi og þar kannaðist enginn við neina skækju. Júda lét hana þá eiga veðið, svo að þeir yrðu ekki að athlægi.

Þremur mánuðum síðar var Júda sagt að Tamar væri þunguð eftir lauslæti. Hann skipaði að hún yrði leidd út og brennd. Á leiðinni út sendi hún tengdaföður sínum boð: hún gengi með barn þess manns sem ætti innsiglið, snúruna og stafinn.

Júda þekkti hlutina. Hann sagði að hún væri í meiri rétti en hann, því að hann hefði ekki gefið henni Sela son sinn. Og hann lagðist ekki með henni framar.

Þegar að fæðingunni kom voru tvíburar í kviði hennar. Annar rétti fram höndina, og ljósmóðirin batt rauðan þráð um hana: þessi kom fyrstur. En hann dró höndina til baka og bróðir hans kom á undan; hann var nefndur Peres. Síðan fæddist sá með þráðinn, og hann var nefndur Sera.