Jeríkó hafði lokað hliðum sínum vegna Ísraelsmanna og var harðlokuð. Enginn komst þar út né inn.

Drottinn sagði Jósúa að borgin væri þegar gefin í hendur hans, konungur hennar og kappar með, og lagði fyrir hann hvernig taka skyldi hana. Vígir menn skyldu ganga einn hring um hana á dag í sex daga. Sjö prestar skyldu bera sjö lúðra úr hrútshornum á undan sáttmálsörkinni. Sjöunda daginn skyldu þeir ganga sjö hringi, og þegar hornið kvæði við skyldi allur lýðurinn æpa heróp.

Jósúa kallaði prestana til sín og lét þá taka örkina. Hermennirnir gengu fremstir, prestarnir með lúðrana á eftir þeim, örkin þar á eftir og múgurinn síðastur, og blásið var í sífellu. En fólkinu bannaði hann að æpa og að mæla ekkert orð fyrr en hann segði til.

Svo gengu þeir hringinn einu sinni, fóru aftur í herbúðirnar og voru þar um nóttina. Morguninn eftir reis Jósúa árla og þeir gerðu hið sama. Þannig gekk í sex daga.

Sjöunda daginn risu þeir um leið og lýsti af degi og gengu sjö sinnum kringum borgina. Í sjöunda hringnum þeyttu prestarnir lúðrana, og Jósúa sagði lýðnum að æpa, því að borgin væri þeim gefin. Hann sagði þeim líka að hún væri helguð Drottni með banni, en að Rahab skyldi halda lífi og allir sem með henni væru inni í húsinu, af því að hún hefði falið sendimennina.

Lýðurinn æpti og lúðrarnir gullu. Múrinn hrundi til grunna, og hver maður gekk beint inn þaðan sem hann stóð. Svo féll borgin, og allt sem í henni var, menn og fénað, féll fyrir sverðseggjum.