Þegar þeir nálguðust Jerúsalem og komu til Betfage við Olíufjallið sendi Jesús tvo lærisveina á undan sér.

Þeir áttu að ganga inn í þorpið gegnt þeim; þar myndu þeir strax finna ösnu bundna og fola hjá henni, og skyldu leysa hana og færa honum. Segði einhver eitthvað við þá skyldu þeir svara að herrann þyrfti þeirra við, og þá yrðu þau send tafarlaust.

Þetta varð svo að rættist það sem spámaðurinn hafði mælt: að konungur dótturinnar Síon kæmi til hennar hógvær og ríðandi á asna, á fola undan áburðargrip.

Lærisveinarnir fóru og gerðu eins og þeim var sagt. Þeir komu með ösnuna og folann, lögðu klæði sín yfir þau, og hann settist á bak.

Mestallur mannfjöldinn breiddi yfirhafnir sínar á veginn; aðrir hjuggu lim af trjánum og stráðu því á veginn.

Þeir sem gengu á undan og þeir sem fylgdu á eftir hrópuðu: Hósanna syni Davíðs, blessaður sé sá sem kemur í nafni Drottins, og hósanna í hæstu hæðum.

Þegar hann kom inn í borgina komst hún öll í uppnám og spurt var hver þessi væri. Og mannfjöldinn svaraði að þetta væri spámaðurinn Jesús frá Nasaret í Galíleu.