Á þeim tíma talaði öll jörðin eitt og sama tungumálið og notaði sömu orðin. Þegar fólkið fluttist austur á bóginn fann það sléttu í landinu Sínear og settist þar að.

Þar hvöttu menn hver annan til að móta tígulsteina og brenna þá vel. Þeir notuðu tígulstein í stað grjóts og jarðbik í stað steinlíms.

Svo ákváðu þeir að reisa sér borg og turn sem næði upp í himininn. Þeir vildu gera sér nafn, svo að þeir tvístruðust ekki um allan heiminn.

En Drottinn steig niður til að sjá borgina og turninn sem mennirnir voru að byggja. Hann sagði að þeir væru ein þjóð með eitt mál, og að þetta væri aðeins upphafið að því sem þeir tækju sér fyrir hendur. Héðan af yrði ekkert sem þeir ætluðu sér þeim ofviða. Því ákvað hann að rugla tungumáli þeirra, svo að enginn skildi það sem annar segði.

Þannig dreifði Drottinn þeim þaðan út um alla jörðina, og þeir hættu að byggja borgina.

Þess vegna heitir borgin Babel, því að þar ruglaði Drottinn tungumáli allrar jarðarinnar, og þaðan dreifði hann mönnunum um alla jörðina.