1Allir þeir, sem eru ánauðugir þrælar, skulu halda húsbændur sína alls heiðurs maklega, til þess að eigi verði lastmælt nafni Guðs og kenningunni.

2En þeir, sem trúaða húsbændur eiga, skulu ekki lítilsvirða þá vegna þess að þeir eru bræður, heldur þjóni því betur sem þeir eru trúaðir og elskaðir, er góða starfsins verða aðnjótandi. Kenn þú þetta og áminn um það.

3Ef einhver fer með annarlegar kenningar og fylgir ekki hinum heilnæmu orðum drottins vors Jesú Krists og kenningunni, sem samkvæm er guðhræðslu, þá hefir hann ofmetnast, þó að hann viti ekki neitt;

4en hann er sótttekinn af þrætum og orðastælum, sem af fæðist öfund, deilur, lastmæli, vondar hugsanir,

5þjark og þras hugspiltra manna, sem sneyddir eru sannleikanum, en skoða guðhræðsluna sem gróðaveg.

6Já, guðhræðslan samfara nægjusemi er mikill gróðavegur,

7því að ekkert höfum vér inn í heiminn flutt, ekki getum vér heldur flutt neitt út þaðan; —

8en ef vér höfum fæði og klæði, þá látum oss það nægja.

9En þeir, sem ríkir vilja verða, falla í freistni og snöru og margar óviturlegar fýsnir og skaðlegar, er sökkva mönnunum niður í tortíming og glötun,

10því að fégirndin er rót alls þess, sem ilt er; við þá fíkn hafa nokkurir vilst frá trúnni og hafa stungið sjálfa sig mörgum harmkvælum.

11En þú, Guðs maður, forðast þú þetta, en stunda réttlæti, guðhræðslu, trú, kærleika, stöðuglyndi og hógværð.

12Berstu trúarinnar góðu baráttu, höndla þú eilífa lífið, sem þú varst kallaður til og játaðir góðu játningunni í viðurvist margra votta.

13Eg býð þér fyrir augliti Guðs, sem veitir öllu líf, og Krists Jesú, er gjörði góðu játninguna frammi fyrir Pontíusi Pílatusi,

14að þú gætir boðorðsins lýtalaust og óaðfinnanlega alt til opinberunar drottins vors Jesú Krists,

15sem hinn sæli og eini alvaldur mun á sínum tíma birtast láta, konungur konunganna og drottinn drotnanna,

16hann sem einn hefir ódauðleika, sem býr í ljósi, er enginn fær til komist, sem enginn maður leit né litið getur, honum sé heiður og eilífur máttur. Amen.

17Bjóð ríkismönnum þessarar aldar að hugsa ekki hátt né treysta fallvaltleik auðsins, heldur Guði, sem lætur oss alt ríkulega í té til nautnar;

18bjóð þeim að gjöra gott, að þeir séu ríkir af góðum verkum, séu örlátir, fúsir að miðla öðrum,

19safni handa sjálfum sér í fjársjóðu góðri undirstöðu til hins ókomna, til þess að þeir höndli hið sanna líf.

20Þú Tímóteus, varðveit það sem þér er trúað fyrir, og forðast hinar vanheilögu hégómaræður og mótsagnir hinnar rangnefndu þekkingar,

21sem nokkurir hafa játast undir og orðið frávillingar í trúnni. Náð sé með yður.