Speki Salómons er ritað á grísku, líklega í Alexandríu, og er meðal yngstu rita Gamla testamentisins. Það er kennt við Salómon að fornum sið en er ekki eftir hann. Ritið ver trúna gegn efahyggju og skurðgoðadýrkun og talar um spekina sem nálægð Guðs sjálfs. Kaflarnir um örlög réttlátra eftir dauðann eru meðal skýrustu texta Gamla testamentisins um eilíft líf.