Sefaníabók boðar dag Drottins sem dóm yfir Júda og yfir þjóðunum. Hún er tengd valdatíma Jósía konungs, rétt fyrir umbætur hans. Bókin er hörð í fyrri hlutanum en endar á söng um leifar sem varðveitast og á gleði Guðs yfir þjóð sinni. Þessi umskipti úr dómi í söng eru megineinkenni hennar.