Rómverjabréfið 10Krans-útgáfa

Rómverjabréfið 10

Bræður, það er hjartans ósk mín og bæn til Guðs, að þeir megi hólpnir verða.

Því að það ber eg þeim, að þeir eru vandlátir Guðs vegna, en ekki með skynsemd.

Því að með því þeir þekkja ekki réttlæti Guðs og leitast við að afla sér síns eigin, hafa þeir ekki hlýðnast réttlæti Guðs.

Því að Kristur er endir lögmálsins til réttlætis sérhverjum, sem trúir.

Því að Móse ritar, að sá maður, sem gjörir það réttlæti, sem er af lögmálinu, skuli lifa fyrir það.

En það réttlæti, sem er af trúnni, mælir þannig: Seg þú ekki í hjarta þínu: Hver mun fara upp í himininn? — það er: til að flytja Krist ofan, —

eða hver mun stíga niður í undirdjúpið? — það er: til að flytja Krist upp frá dauðum.

Hvað segir það svo? Nálægt þér er orðið, í munni þínum og í hjarta þínu. Það er: orð trúarinnar, sem vér prédikum.

Því að ef þú játar með munni þínum Drottin Jesúm og trúir með hjarta þínu, að Guð hafi uppvakið hann frá dauðum, muntu hólpinn verða;

því að með hjartanu er trúað til réttlætis, en með munninum játað til hjálpræðis;

því að ritningin segir: Hver sem trúir á hann, mun ekki til skammar verða;

því að ekki er munur á Gyðingi og grískum manni; því að hinn sami er Drottinn allra, fullríkur fyrir alla þá, sem ákalla hann;

því að hver, sem ákallar nafnið Drottins, mun hólpinn verða.

Hvernig eiga þeir þá að ákalla þann, sem þeir hafa ekki trúað á? Og hvernig eiga þeir að trúa á þann, sem þeir hafa ekkert heyrt um? Og hvernig eiga þeir að heyra, án þess að einhver prédiki?

Og hvernig eiga þeir að prédika, nema þeir séu sendir? Það er eins og ritað er: Hversu fagrir eru fætur þeirra, sem boða fagnaðarerindið um hið góða.

En þeir hlýddu ekki allir fagnaðarerindinu; því að Jesaja segir: Drottinn, hver trúði því, sem hann heyrði hjá oss?

Svo kemur þá trúin af prédikuninni, en prédikunin byggist á orði Krists.

En eg segi: Hafa þeir ekki heyrt? Jú, vissulega er hljómur þeirra farinn út um alla jörðina og orð þeirra til endimarka heimsbygðarinnar.

Og eg segi: Hvort skildi Ísrael það ekki? Fyrst segir Móse: Eg vil vekja yður til vandlætingar gagnvart ekki-þjóð, upp á móti óviturri þjóð vil eg æsa yður.

En Jesaja gjörist djarfmáll og segir: Eg er fundinn af þeim, sem ekki leituðu mín, og orðinn þeim augljós, sem ekki spurðu að mér.

En við Ísrael segir hann: Allan daginn breiddi eg út hendur mínar móti óhlýðnum og þverbrotnum lýð.