Páll þjónn Jesú Krists, kallaður til postula, kjörinn til að boða fagnaðarerindi Guðs,
sem hann áður gaf fyrirheit um fyrir spámenn sína í helgum ritningum,
um son hans, sem eftir holdinu er fæddur af sæði Davíðs,
en eftir anda heilagleikans er með krafti innsettur svo sem Guðs sonur fyrir upprisu dauðra, — Jesúm Krist, Drottin vorn,
sem vér höfum öðlast náð fyrir og postuladóm til trúar-hlýðni meðal allra heiðingjanna vegna nafns hans;
en meðal þeirra eruð þér einnig, þér, Jesú Krists kölluðu, —
til allra Guðs elskuðu, sem eru í Róm, heilögu samkvæmt köllun. Náð sé með yður og friður frá Guði föður vorum og drotni Jesú Kristi.
Fyrst þakka eg Guði mínum fyrir Jesúm Krist fyrir yður alla, af því að orð fer af trú yðar í öllum heiminum.
Því að Guð, sem eg þjóna í anda mínum með fagnaðarerindi sonar hans, er mér þess vottur, hve óaflátanlega eg minnist yðar,
er eg ávalt í bænum mínum beiðist þess, að mér mætti loks einhvern tíma auðnast með vilja Guðs að koma til yðar.
Því að eg þrái að sjá yður, til þess að eg fái veitt yður einhverja andlega náðargjöf, til þess að þér styrkist,
en það er, til þess að uppörvast á meðal yðar fyrir hina sameiginlegu trú yðar og mína.
En eg vil ekki, að yður, bræður, skuli vera ókunnugt um, að eg hefi oftsinnis ásett mér að koma til yðar, — en hefi verið hindraður alt til þessa, — til þess að eg mætti fá einhvern ávöxt einnig á meðal yðar, eins og á meðal annarra heiðinna þjóða.
Eg er í skuld bæði við Grikki og útlendinga, vitra og fávísa;
þannig er eg fyrir mitt leyti fús til að boða fagnaðarerindið einnig yður, sem eruð í Róm.
Því að eg fyrirverð mig ekki fyrir fagnaðarerindið; því að það er kraftur Guðs til hjálpræðis hverjum þeim, er trúir, bæði Gyðingi fyrst og grískum.
Því að réttlæti Guðs opinberast í því fyrir trú til trúar, eins og ritað er: En hinn réttláti skal lifa fyrir trú.
Því að reiði Guðs opinberast af himni yfir sérhverjum óguðleika og rangsleitni þeirra manna, er drepa niður sannleikanum með rangsleitni;
með því að það, er vitað verður um Guð, er augljóst á meðal þeirra, því að Guð hefir birt þeim það.
Því að hið ósýnilega eðli hans, bæði hans eilífi kraftur og guðdómleiki, er sýnilegt frá sköpun heimsins, með því að það verður skilið af verkunum, til þess að þeir séu án afsökunar,
þar sem þeir hafa ekki, þótt þeir þektu Guð, vegsamað hann eins og Guð, né þakkað honum, heldur gjörst hégómlegir í hugsunum sínum og hið skynlausa hjarta þeirra hjúpast myrkri.
Þegar þeir kváðust vera vitrir, urðu þeir heimskingjar
og breyttu dýrð hins ódauðlega Guðs í líkingu myndar dauðlegs manns og fugla og ferfætlinga og skriðkvikinda.
Þess vegna hefir Guð ofurselt þá fýsnum hjartna þeirra til saurlifnaðar, til þess að þeir sín á milli smánuðu líkami sína.
Þeir hafa umhverft sannleika Guðs í lygi, og göfgað og dýrkað skepnuna í stað skaparans, hans, sem er blessaður að eilífu. Amen.
Fyrir því hefir Guð ofurselt þá girndum svívirðingarinnar; því að bæði hefir kvenfólk þeirra breytt eðlilegum samförum í óeðlilegar,
og eins hafa líka karlmennirnir hætt eðlilegum samförum við kvenmanninn og brunnið í losta sínum hver til annars; karlmenn framið skömm með karlmönnum og tekið út á sjálfum sér makleg málagjöld villu sinnar.
Og eins og þeir hirtu ekki um að varðveita þekkinguna á Guði, ofurseldi Guð þá ósæmilegu hugarfari, svo að þeir gjörðu það sem ekki er tilhlýðilegt,
er þeir voru fyltir alls konar rangsleitni, vonsku, ágirnd, ilsku, fullir öfundar, manndrápa, deilu, sviksemi, illmensku,
rógberar, bakmálugir, guðshatarar, smánarar, hrokafullir, gortarar, hrekkvísir, foreldrum óhlýðnir,
óskynsamir, óáreiðanlegir, kærleikslausir, miskunnarlausir, —
menn, sem þekkja Guðs réttlætisdóm, að þeir, er slíkt fremja, eru dauðasekir, og þó ekki einungis gjöra þetta, heldur og láta þeim, er gjöra það, velþóknun sína í té.