Ljóðaljóðin eru ástarljóð, samtal elskenda sem kalla hvort á annað. Bókin er kennd við Salómon og hefur enga sýnilega trúarlega umgjörð. Hún hefur frá fornu fari verið lesin bæði bókstaflega, sem lofgjörð um ástina og líkamann, og táknrænt, sem mynd af sambandi Guðs og þjóðar hans. Kirkjufeðurnir og dulspekingar miðalda skrifuðu meira um hana en flestar aðrar bækur Gamla testamentisins.