Gamla testamentiðSpámennirnir
Þá sendi Drottinn stórfisk, til þess að svelgja Jónas. Og Jónas var í kviði fiskjarins þrjá daga og þrjár nætur.
Og Jónas bað til Drottins, Guðs síns, í kviði fiskjarins
og sagði: Eg kallaði til Drottins í neyð minni og hann svaraði mér; frá skauti Heljar hrópaði eg, og þú heyrðir raust mína.
Þú varpaðir mér í djúpið, út í mitt hafið, svo að straumurinn umkringdi mig; allir boðar þínir og bylgjur gengu yfir mig.
Eg hugsaði: Eg er burtrekinn frá augum þínum. Mun eg nokkurn tíma framar líta þitt heilaga musteri?
Vötnin luktu um mig og ætluðu að sálga mér; hyldýpið umkringdi mig; höfði mínu var faldað með marhálmi.
Eg steig niður að grundvöllum fjallanna; slagbrandar jarðarinnar voru lokaðir á eftir mér að eilífu. Þá færðir þú líf mitt upp úr gröfinni, Drottinn, Guð minn!
Þegar sál mín örmagnaðist í mér, þá mintist eg Drottinn, og bæn mín kom til þín, í þitt heilaga musteri.
Þeir, sem dýrka fánýt falsgoð, þeir hafna hjálpræði sínu.
En eg vil færa þér fórnir með lofgjörðarsöng; eg vil greiða það, er eg hefi heitið; hjálpin kemur frá Drottni.
En Drottinn bauð fiskinum að spúa Jónasi upp á þurt land.