Haggaíbók er stutt, tveir kaflar, og er nákvæmlega tímasett við árið 520 fyrir Krist. Spámaðurinn brýnir fyrir heimkomnum útlögum að ljúka við musterið sem hefur staðið hálfkarað. Hann tengir hik þeirra við þurrk og uppskerubrest. Bókin er hagnýt og beinskeytt og virkaði: byggingin hófst á ný.