Barúksbók er kennd við ritara Jeremía og er sett fram sem rit frá útlegðinni í Babýlon. Hún hefst á játningu þjóðarinnar, heldur áfram með ljóði um spekina og huggunarorðum til Jerúsalem. Síðasti kaflinn er bréf gegn skurðgoðadýrkun. Bókin er stutt og er lesin í kirkjunni einkum á föstunni og í páskavökunni.